Ομιλία της Προέδρου κ. Ελένης Μανδρίνου Τσουρέκα, στην καθιερωμένη ετήσια Πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση του Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας, την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026, ώρα 18:00, στο MonAsty Hotel Thessaloniki.
Αγαπημένες φίλες, αγαπητά μέλη του Συνδέσμου μας,
Καθώς βρισκόμαστε ήδη στην αυγή μιας νέας χρονιάς, θα ήθελα να σας καλωσορίσω και να σας ευχαριστήσω που βρίσκεστε εδώ απόψε. Η αρχή ενός νέου έτους είναι πάντα μια ξεχωριστή στιγμή. Δεν είναι απλώς μια αλλαγή στο ημερολόγιο, αλλά μια παύση – μια ανάσα – που μας επιτρέπει να κοιτάξουμε πίσω χωρίς ενοχές, και μπροστά με ελπίδα και στόχους.
Το 2026 ανοίγεται εμπρός μας σαν μια άγραφη σελίδα. Και ενώ κανείς μας δεν ξέρει ακριβώς τι θα φέρει, γνωρίζουμε ότι κάθε νέα χρονιά φέρει τη δυνατότητα εξέλιξης, αλλαγής και ανανέωσης. Μας προσκαλεί να συνεχίσουμε – όχι απαραίτητα πιο γρήγορα, όχι απαραίτητα πιο δυνατά – αλλά με πρόθεση και τόλμη.
Για τις γυναίκες, τα περασμένα χρόνια δεν ήταν απλά, ούτε εύκολα. Ήταν χρόνια που σημαδεύτηκαν από αντιφάσεις. χρόνια προόδου και αναγνώρισης, αλλά και πίεσης, κόπωσης και αβεβαιότητας. Χρόνια στα οποία πολλές γυναίκες κλήθηκαν να είναι δυνατές, προσαρμόσιμες και ανθεκτικές χωρίς ανάπαυλα. Κι όμως, οι γυναίκες επέμειναν.
Επέμειναν όχι μόνο μέσω σπουδαίων έργων, αλλά και μέσω καθημερινών πράξεων: κρατώντας ενωμένες τις οικογένειες, τους χώρους εργασίας, τις φιλίες, και τις κοινότητες τους. Παρούσες συνεχίζοντας να νοιάζονται, να δημιουργούν, να αμφισβητούν. Αυτή η σιωπηλή επιμονή – συχνά αόρατη, συχνά θεωρούμενη δεδομένη – είναι ένα από τα μεγαλύτερα δυνατά σημεία που κουβαλούν οι γυναίκες μέχρι σήμερα.
Οι γυναικείες διαδρομές σπάνια είναι γραμμικές. Η πρόοδος δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Κινείται μπροστά και πίσω, μερικές φορές αργά, μερικές φορές απροσδόκητα. Αλλά μέσα σε αυτά τα σκαμπανεβάσματα και τα πισωγυρίσματα κρύβεται κάτι ισχυρό: η ικανότητα να προσαρμόζονται χωρίς να χάνουν τον εαυτό τους, να μετατρέπουν τη δυσκολία σε εμπειρία και την εμπειρία σε σοφία.
Ως γυναίκες της επιστήμης αλλά και της ψυχής, γνωρίζουμε πως κάθε αρχή είναι υπόσχεση και ευθύνη μαζί. Κάθε νέα χρονιά είναι σαν ένα άγραφο διάγραμμα, μία εξίσωση που περιμένει να συμπληρωθεί, ένα μονοπάτι που φωτίζεται μόνο όταν το βήμα συναντά την αποφασιστικότητα.
Η δική μας πορεία δεν είναι μόνο συμβολική. Κουβαλά το άγγιγμα όλων των γυναικών που άνοιξαν δρόμους πριν από εμάς και όλων εκείνων που θα βαδίσουν μετά. Κάθε μία από εμάς είναι ένας κρίκος σε μία αόρατη αλυσίδα γνώσης, μία σπίθα σε μία μεγάλη διαχρονική φωτιά που γεννιέται από τη γυναικεία επιμονή, την ευφυΐα, τη σιωπηλή αντοχή.
Η χρονιά που έρχεται, αναμφίβολα, θα παρουσιάσει προκλήσεις. Αλλά θα προσφέρει και ευκαιρίες. να στηρίζουμε η μία την άλλη, να δημιουργούμε χώρους εμπιστοσύνης και να προχωράμε μαζί και όχι μόνες. Σύνδεσμοι όπως ο δικός μας υπάρχουν ακριβώς για αυτόν τον λόγο: για να μας υπενθυμίζουν ότι τα ατομικά μονοπάτια αποκτούν νόημα όταν είναι κοινά και ότι η συλλογική παρουσία ενισχύει τις ατομικές φωνές.
Η ελπίδα, άλλωστε, δεν είναι αφελής αισιοδοξία. Είναι μια απόφαση. Μια απόφαση να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στη βελτίωση ακόμα και όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες. Μια απόφαση να επενδύσουμε στο μέλλον χωρίς να αρνηθούμε τις πραγματικότητες του παρόντος.
Καθώς καλωσορίζουμε το 2026, ας μην κουβαλάμε μαζί μας το βάρος των προσδοκιών, αλλά την ελευθερία της δυνατότητας. Ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ονειρεύεται, να έχει στόχους και να κινείται με μια αυτοπεποίθηση που δεν εξαρτάται από την τελειότητα.
Ας θυμόμαστε επίσης να είμαστε ευγενικοί, όχι μόνο με τους άλλους, αλλά και με τον εαυτό μας. Να αναγνωρίζουμε τα όρια μας χωρίς ενοχές. Να ξεκουραζόμαστε χωρίς συγνώμη. Να γιορτάζουμε την πρόοδο, ακόμα και όταν αυτή έρχεται με μικρά αλλά σταθερά βήματα.
Εύχομαι η νέα χρονιά να σας βρεί όλες με καρδιά απλωμένη στο φως, με ψυχή που δεν φοβάται να διεκδικήσει χώρο, και με εκείνη τη βαθιά εσωτερική βεβαιότητα ότι είστε πολύτιμες – όχι μόνο για όσα επιτυγχάνετε, αλλά για όσα μεταμορφώνετε με την ίδια σας την παρουσία.
Καλή Χρονιά σε όλες!
Με φωνή, με σιωπή, με φως.
Με εκείνη την μυστική λάμψη που έχουν πάντα οι γυναίκες όταν στέκονται ενωμένες.
Γιατί είμαστε ενωμένες.
Σας ευχαριστώ.