Menu

ΣΕΓΘ

Μήνυμα και ευχές της Προέδρου Δ.Σ. Σύνδεσμος Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης, για το Νέο Έτος 2021

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2020
Θεσσαλονίκη

Πολυαγαπημένες μου φίλες, μέλη του ΣΕΓΘ,

Μια ζόρικη χρονιά ολοκληρώνει την πορεία της και ένα δύσκολο κεφάλαιο της ζωής μας φτάνει στο τέλος του. Νομίζω ήρθε η στιγμή να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους που βρέθηκαν στη ζωή μας τη χρονιά αυτή. Τους άνθρωπους που αγαπήσαμε, που συμπορευτήκαμε, που σημάδεψαν τη ζωή μας. Άλλοι μας αγάπησαν, άλλοι μας πλήγωσαν, άλλοι αδιαφόρησαν. Όλοι όμως έπαιξαν έναν ξεχωριστό και σπουδαίο ρόλο στο ταξίδι αυτό, που κάτι μας δίδαξε. Πολλοί μας αγκάλιασαν με τρυφερότητα, με αγάπη, μας στήριξαν στα δύσκολα να μην λυγίσουμε. Άλλοι μας πίκραναν. Μερικοί μας είπαν ψέμματα. Με κάποιους διαφωνήσαμε, με μερικούς θυμώσαμε… Μ’ άλλους χαθήκαμε… «Η φιλία είναι και δεν είναι παντοτινή» λέει η αγαπημένη Μάρω Βαμβουνάκη. Όλοι οι άνθρωποι όμως που περνούν απ’ τη ζωή μας, ποτέ μα ποτέ δεν ξεχνιούνται.
Αυτές τις τελευταίες μέρες του χρόνου προλαβαίνουμε…
❤ Να μαλακώσουμε την καρδιά μας και να συγχωρήσουμε. Να προσφέρουμε την συγχώρεση σαν δώρο όχι μόνον σ’ αυτούς που προκάλεσαν την πληγή μας, αλλά και στον εαυτό μας, ένα δώρο με την μορφή της αυταγάπης.
❤ Να δώσουμε για να πάρουμε αγάπη, γιατί όλοι έχουμε ανάγκη από αγάπη.
❤ Να κατανοήσουμε συμπεριφορές και να «μπούμε» για λίγο στα παπούτσια του διπλανού μας κι ας μη μας χωράνε.
❤ Να ξαναθυμηθούμε τις αξίες της ζωής, την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό, την φιλία, την υπομονή, την φιλανθρωπία.
❤ Να πιστέψουμε στη μαγεία των ανθρώπων. Σ’ αυτούς που μας δίνουν δύναμη να πάμε παρακάτω.
❤ Να είμαστε ευγνωμονες για τις μικρές χαρές της ζωής ακόμη και μέσα στις μεγάλες θλίψεις.
❤ Να προσευχόμαστε, να ελπίζουμε, να προσδοκούμε.

Αύριο ξεκινάει μια καινούργια μέρα……
Μια καινούργια Χρονιά!

Με πολλή αγάπη,
Με πολλές ελπίδες,
Γυρίζουμε σελίδα!

Καλή Χρονιά σε όλες
Με υγεία και πολλά χαμόγελα!

Λένα Μανδρίνου Τσουρέκα
Πρόεδρος Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης

Χριστουγεννιάτικο μήνυμα της Προέδρου

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2020,
Θεσσαλονίκη

Μήνυμα της Προέδρου Δ.Σ. Σύνδεσμος Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης

Αγαπημένες μου φίλες, μέλη του Σ.Ε.Γ.Θ.,

Χριστούγεννα! Η πιο χαρούμενη, λαμπερή, οικογενειακή γιορτή του χρόνου. Στολισμένα δένδρα, λαμπερές βιτρίνες, πολύχρωμα φώτα, μουσικές, ύμνοι, ψαλμοί,γεμίζουν την ψυχή μας χαρά αγαλλίαση, ευτυχία ,ζεστασιά. Τα Χριστούγεννα είναι γιορτή αγάπης, είναι η μέρα που γεννήθηκε η αγάπη. Είναι το δώρο, το μήνυμα που έφερε ο Χριστός στον κόσμο με την Γέννησή Του. Αυτές τις Άγιες Μέρες όλη μας η ύπαρξή είναι γεμάτη μ’ αυτό το μοναδικό, δυνατό συναίσθημα. Αγαπάμε! Μοιράζουμε δώρα, χαμόγελα ,αγκαλιές. Προσφέρουμε παρηγοριά, ανακούφιση, χαρά. Νοιαζόμαστε. Προσευχόμαστε για τους δικούς μας, για όλο τον κόσμο. Νιώθουμε ευγνωμοσύνη….. Περισσότερα »

Μήνυμα της Προέδρου Δ.Σ. του Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2020,
Θεσσαλονίκη

Μήνυμα της Προέδρου Δ.Σ. του Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης
Αγαπημένες μου φίλες, μέλη του Σ.Ε.Γ.Θ.,
Ευτυχία! Μια ανάσα για να την πιάσουμε…
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κάνει το μακρύ ταξίδι της ζωής του, όχι για τον προορισμό, αλλά για την χαρά του δρόμου.
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που η αγάπη οδηγεί το νου και την ψυχή του στην καλοσύνη.
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κάνει όνειρα.
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που στην δύση της ζωής του αναπολεί όχι μονάχα πόσο αγαπήθηκε, αλλά και πως γοργοχτυπούσε η καρδιά του όταν αντίκριζε την λυγερόκορμη αγαπημένη του.
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που μπορεί να δει την ομορφιά στις απλές χαρές της ζωής.
Ευτυχισμένος είναι εκείνος που όταν πονά έχει ένα χέρι να τον χαϊδέψει στοργικά κι ένα στόμα να του σιγοψιθυρίσει λόγια γλυκά παρηγορητικά…….
Η ευτυχία σήμερα…….»εν αναμονή»…..
Επώδυνη και φοβική αυτή η περίοδος που ζούμε, με ασυνήθιστες και δύσκολες συνθήκες, μοιάζει με ταινία επιστημονικής φαντασίας. Ο αόρατος εχθρός απειλεί την υγεία μας, απειλεί την ίδια μας τη ζωή.
Εμείς «τιμωρημένοι» και «φυλακισμένοι» από την Πολιτεία, ζούμε μόνοι στο σπίτι μας, με τον σύντροφό μας ή μόνοι με τον εαυτό μας. Μακριά από παιδιά, εγγόνια, συγγενείς και φίλους ζούμε αναπολώντας χαρούμενες περασμένες ευτυχισμένες στιγμές.
Η ευτυχία όμως είναι εδώ, γύρω μας, στην ομορφιά του κόσμου αυτού, στα απλά, τα ταπεινά…… στη δοξολογία, στο μοίρασμα, στο όνειρο….. Υπάρχει και ζει μέσα μας, στις χαρές μας αλλά και στις θλίψεις μας, στους πόνους μας, στη μοναξιά μας, σε κάθε ευλογημένη στιγμή της ζωής μας καλή ή κακή. Μας περιμένει με υπομονή. Είναι στο χέρι μας να την ανακαλύψουμε.
• Να σταθούμε ορθοί και δυνατοί σαν ένα γιγάντιο μπαμπού. Το εξωτερικό περίβλημα του μπαμπού είναι λείο και απαλό στην αφή. Από μέσα όμως είναι σκληρό και ανθεκτικό. Μεγαλώνει με τάξη, όχι άτσαλα. Ολομόναχο ανεβαίνει ψηλά, ολόρθο και στητό, πάντα τείνοντας προς τον ουρανό. Εκεί απλώνει την ομορφιά του στον ήλιο. Δεν στηρίζεται πουθενά. Φτιάχνει τον δικό του δρόμο, κοντά σε άλλα όμοιά του, απόλυτα όμως εξαρτημένο από τον εαυτό του, από την δική του δύναμη και ζωντάνια.
• Να αποδεχθούμε τον εαυτό μας με τα ελαττώματα και τα προτερήματα του. Να πιστέψουμε σ’ αυτόν. Όλοι είμαστε ξεχωριστοί.
• Να στρέψουμε το βλέμμα μας στο φως. Να ντύσουμε με φωτεινά και χαρούμενα χρώματα τις ελπίδες μας.
• Να χαμογελάσουμε στον εαυτό μας με αγάπη. Η ζωή είναι ωραία όπως και να ‘ναι.
• Να αφουγκραστούμε τον εαυτό μας. Πάντα έχει κάτι να μας πει.
• Να προσευχηθούμε με πίστη. Με την προσευχή συναντούμε τον Δημιουργό.
• Να νοιώθουμε ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχουμε. Να μην κοιτάμε τις ελλείψεις αλλά την επάρκεια.
Σε λίγες μέρες θα φανεί απ’ την Ανατολή το πιο λαμπρό αστέρι. Το αστέρι των Χριστουγέννων που οδήγησε με το φως του τους τρεις Μάγους στον νεογέννητο Χριστό. Το αστέρι της Γέννησης το φωτεινό, ας στείλει και σε μας μια μονάχα αχτίδα. Κι αυτή, σαν φωτεινή κλωστή ας αγγίξει με αγάπη τις παγωμένες μας ψυχές να τις ζεστάνει. Ας χαϊδέψει τα σκοτεινά μας πρόσωπα να λάμψουν με φως αισιοδοξίας, χαράς και ελπίδας. Ας φωτίσει τον δρόμο της ζωής μας, να ξεπεράσουμε όλα τα εμπόδια. Το λαμπρό του φως ας είναι ένα μήνυμα για μια νέα διαφορετική χρονιά με περισσότερες φωτεινές εικόνες για υγεία, ευτυχία, όνειρα, χαμόγελα, επιτυχίες.
Με πολλή αγάπη και χαμόγελα,
Λένα Μανδρίνου Τσουρέκα
Πρόεδρος Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης
Προσέχουμε
Μένουμε ασφαλείς
Μένουμε συνδεδεμένοι

Μήνυμα της Προέδρου Δ.Σ. Σύνδεσμος Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2020,
Θεσσαλονίκη

Μήνυμα της Προέδρου Δ.Σ. Σύνδεσμος Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης

Πολυαγαπημένες μου φίλες, μέλη του ΣΕΓΘ,

Το ζωηρό χαρούμενο ξέγνοιαστο καλοκαίρι έφυγε, και δειλά δειλά κάνει την εμφάνισή του το ζεστό, υγρό και μελαγχολικό φθινόπωρο. Μια εποχή γεμάτη αντιφατικά συναισθήματα, ψυχολογικές μεταπτώσεις, ένταση, νοσταλγία, στοχασμούς. Μια εποχή, με ομορφιές ανεξάντλητες, ειδυλλιακά τοπία, έντονα και ζωηρά χρώματα! Το χρυσό, το κίτρινο, το καφέ, το πορτοκαλί, το κόκκινο, ντύνουν, αγκαλιάζουν και φιλούν τη γη, φτιάχνουν εικόνες που εμπνέουν, ξυπνούν μυρωδιές και γεύσεις, γαληνεύουν τη ψυχή, ζεσταίνουν την καρδιά. Τα χρυσοκίτρινα φύλλα πέφτουν απ’ τα δένδρα σαπίζουν στο υγρό μουσκεμένο χώμα, η φύση μοιάζει να πεθαίνει, αλλά στην ουσία ξαναγεννιέται.

Περισσότερα »

Πρόγραμμα Συνδέσμου 2020-2021

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 3
ΘΕΣ/ ΝΙΚΗ
21/09/2020

Αγαπητά μέλη και φίλες του ΣΕΓΘ,

Καλή χρονιά με υγεία αισιοδοξία και θετικές σκέψεις.

Ένα παράξενο, διαφορετικό καλοκαίρι για όλους, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού έφτασε στο τέλος του. Παίρνει τη θέση του το γλυκό φθινόπωρο με πολλές αβεβαιότητες και ανησυχίες. Με υπομονή και ψυχραιμία θα προσαρμοστούμε στη νέα καθημερινότητα που πρέπει να βιώσουμε τηρώντας τα μέτρα και τους κανόνες ασφαλείας της πολιτείας, για την υγεία τη δικιά μας, της οικογένειάς μας και των συνανθρώπων μας.

Ο ΣΕΓΘ συνεχίζει την πορεία του και τους στόχους του σύμφωνα με τα καινούργια δεδομένα. Οπωσδήποτε δεν θα διακινδυνεύσουμε αλλά παράλληλα και δεν θα αποξενωθούμε. Αποδεχόμαστε τον κορωνοϊό, συνυπάρχουμε μαζί του, αλλά θέλουμε και επιβάλλεται να παραμείνουμε συνδεδεμένοι.

Η Πρόεδρος και τα μέλη του ΔΣ του ΣΕΓΘ, οργάνωσαν για τα μέλη και όλες τις φίλες του Συνδέσμου, τις ακόλουθες ομάδες δραστηριοτήτων, για την καινούργια χρονιά:

Περισσότερα »

Χρόνια πολλά για την γιορτή της Παναγίας

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2020,
Θεσσαλονίκη

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, σε όλα τα μέλη και τις φίλες του Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης.
Η Παναγία να μας προστατεύει όλους από ορατούς και αόρατους εχθρούς και πάνω απ’ όλα την πατρίδα μας.
Καλή Παναγία, Χρόνια Πολλά!

Η Πρόεδρος και τα μέλη του ΔΣ του ΣΕΓΘ

Μήνυμα της Προέδρου

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2020,
Θεσσαλονίκη

Μήνυμα της Προέδρου Δ.Σ. Σύνδεσμος Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης

Πολυαγαπημένες μου φίλες, μέλη του Σ.Ε.Γ.Θ.,

Θα σας πω ένα παραμύθι…
Μιά παρηγοριά! Γιατί αυτή είναι η σημασία της λέξης “παραμύθι”.
“Μια φορά και έναν καιρό…” αρχίζουν τα παραμύθια, ξεκλειδώνοντας την μαγική πόρτα, για να ξεκινήσει ένα ταξίδι στην χώρα της φαντασίας, του ονείρου και των θαυμάτων! Πέρα από τη λογική του χώρου και του χρόνου, με μιά αίσθηση διαφορετική, με συναισθήματα συγκίνησης, ζεστασιάς και ανυπομονησίας, τα παραμύθια μας ταξιδεύουν.
Φανταστικές ιστορίες που παρηγορούν, που διδάσκουν, που ηρεμούν. Μιλούν για ξωτικά και νεράϊδες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, μάγισσες και δράκους, με λόγια απλά καθημερινά, με λόγια αγάπης, με λόγια που αγγίζουν την καρδιά.
“Τα παραμύθια φτιάχτηκαν για να κοιμίζουν τα παιδιά, αλλά και να ξυπνάνε τους μεγάλους”, λέει ένας Άραβας αφηγητής. Και μας καλεί να ψάξουμε βαθιά μέσα μας, να βρούμε τον πιό πιστό μας φίλο, τον ξεχασμένο μας εαυτό. Να ανακαλύψουμε και να διώξουμε τους φόβους μας, να αποφασίσουμε το ρίσκο της αλλαγής και της μεταμόρφωσης. Να νικήσουμε τον θάνατο, να αφεθούμε στην ζωή. Να βρούμε δρόμους καινούριους, που οδηγούν στην ευτυχία, δρόμους που φέρνουν παρηγοριά, ηρεμία, ειρήνη στην καρδιά, δρόμους ταπείνωσης και συγχώρησης, δρόμους αλληλεγγύης, αγάπης και φιλανθρωπίας.
Σήμερα, στην εποχή της ταχύτητας, της ραγδαίας εξέλιξης των επιστημών και της τεχνολογίας, τα παραμύθια ζουν ακόμα μέσα στην καρδιά μας.
Γι’ αυτό κι εγώ, θα σας πω ένα παραμύθι!
Ας αφεθούμε στην μαγεία, κι ας ταξιδέψουμε μαζί σ’ ένα κόσμο διαφορετικό, ονειρικό, παράξενο. Στην ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΥΤΑΛΙΩΝ.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας άνθρωπος που ταξίδευε συνέχεια. Στη ζωή του είχε γυρίσει εκατοντάδες χώρες, αληθινές και φανταστικές. Το ταξίδι που θυμόταν περισσότερο ήταν η σύντομη επίσκεψή του στη Χώρα των Μεγάλων Κουταλιών.
Στoν δρόμο από την Αμπελοχώρα προς την Ελαιοχώρα, υπήρχε μια μικρή παράκαμψη προς τη Χώρα των Μεγάλων Κουταλιών. Επειδή του άρεσαν οι εξερευνήσεις, πήρε εκείνο τον δρόμο. Ο δρόμος ήταν όλο στροφές και κατέληγε σε μία τεράστια απομονωμένη έπαυλη. Στην πόρτα μια πινακίδα έγραφε:
ΑΥΤΗ Η ΜΙΚΡΗ ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΔΥΟ ΑΙΘΟΥΣΕΣ,
ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ. ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ,
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΟ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΩΣ ΤΗ ΔΙΑΚΛΑΔΩΣΗ ΤΟΥ. ΣΤΡΙΨΕ ΔΕΞΙΑ, ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΚΑΜΑΡΑ Ή ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ.
Ο άνθρωπος προχώρησε στον διάδρομο και στην τύχη, έστριψε πρώτα δεξιά. Ο νέος διάδρομος είχε μήκος καμιά πενηνταριά μέτρα και κατέληγε σε μια τεράστια πόρτα. Μόλις έκανε τα πρώτα βήματα, άρχισε να ακούει τα αχ-βαχ και τα βογκητά που έρχονταν από το μαύρο δωμάτιο. Για μια στιγμή, οι κραυγές πόνου και στεναχώριας τον έκαναν να διστάσει, όμως, αποφάσισε να συνεχίσει. Έφτασε στην πόρτα, την άνοιξε και μπήκε.
Γύρω από ένα πελώριο τραπέζι κάθονταν εκατοντάδες άτομα. Στο κέντρο του τραπεζιού έβλεπες τους πιο λαχταριστούς μεζέδες και, μολονότι όλοι βαστούσαν από ένα κουτάλι που έφτανε ως στο κεντρικό πιάτο, πέθαιναν της πείνας! Ο λόγος ήταν ότι τα κουτάλια τους είχαν διπλάσιο μέγεθος από τα χέρια τους και ήταν κολλημένα στις παλάμες τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο, όλοι μπορούσαν να φτάσουν το φαγητό αλλά κανένας δε μπορούσε να το φέρει στο στόμα του. Η κατάσταση ήταν τόσο απελπιστική και οι κραυγές τόσο σπαραξίκαρδες, που ο ταξιδιώτης έκανε μεταβολή και βγήκε τρέχοντας από τη σάλα.
Γύρισε στον κεντρικό διάδρομο και τράβηξε προς τ’ αριστερά, προς τη λευκή αίθουσα. Ένας διάδρομος ίδιος με τον προηγούμενο κατέληγε σε μια παρόμοια πόρτα. Η μοναδική διαφορά ήταν ότι στο δρόμο δεν ακούγονταν ούτε βογκητά, ούτε παράπονα. Όταν έφτασε στην πόρτα, ο εξερευνητής έπιασε το πόμολο και την άνοιξε. Εκατοντάδες άτομα κάθονταν πάλι γύρω από ένα τραπέζι, παρόμοιο μ’ εκείνο της μαύρης κάμαρας. Πάλι στο κέντρο υπήρχαν εκλεκτές λιχουδιές και όλοι στο χέρι τους είχαν στερεωμένο ένα μακρύ κουτάλι. Εκεί όμως κανένας δεν παραπονιόταν ούτε έκλαιγε. Κανένας δεν πέθαινε στην πείνα, γιατί ο ένας τάιζε τον άλλον!
Ο άνθρωπος χαμογέλασε, έκανε μεταβολή και βγήκε από το άσπρο δωμάτιο.

Το καλοκαίρι είναι η εποχή για ταξίδια! Για όσους όμως δεν ταξιδέψουν, ας “ταξιδέψουν” στην μαγική χώρα των παραμυθιών, της παρηγοριάς, της χαράς και της ελπίδας και γιατί όχι της αυτογνωσίας και της εξέλιξης.

Με πολλή αγάπη,
– Λένα Μανδρίνου Τσουρέκα
Πρόεδρος Συνδέσμου Επιστημόνων Γυναικών Θεσσαλονίκης